Urząd Skarbowy w Złotoryi wita!
us_logo (59K)
Pytania INNE

2014


ARCHIWUM 2010


Pytanie:
Za co, kiedy i w jakiej wysokości urząd skarbowy może nałożyć mandat karny?
Odpowiedź:
Mandat karny może zostać nałożony jedynie za wykroczenie skarbowe, a więc dotyczy on najdrobniejszych spośród czynów zabronionych pod groźbą kary. O wykroczeniu skarbowym mowa jest wtedy, gdy kwota uszczuplonego lub narażonego na uszczuplenia podatku nie przekracza pięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia w czasie jego popełnienia, oraz gdy kodeks karny skarbowy tak stanowi. Przykładowym wykroczeniem skarbowym może być niezłożenie w terminie deklaracji czy zeznania (np. PIT-37, PCC-3, PIT-23, VAT-7), niedokonanie zgłoszenia identyfikacyjnego, niedokonanie aktualizacji danych, czy uporczywe niepłacenie podatku. Karę grzywny w drodze mandatu karnego można nałożyć na sprawcę wykroczenia, jeżeli: osoba sprawcy i okoliczności popełnienia wykroczenia skarbowego nie budzą wątpliwości, nie zachodzi potrzeba orzeczenia kary surowszej niż dwukrotność minimalnego wynagrodzenia, a w przypadku, gdy w związku z wykroczeniem skarbowym nastąpiło uszczuplenie podatku, jeżeli wymagalna należność została uiszczona w całości. Ponadto, istotne jest wyrażenie przez sprawcę wykroczenia skarbowego zgody na przyjęcie mandatu karnego. W razie braku takiej zgody, sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych. Mandatem karnym można nałożyć karę grzywny w granicach od jednej dziesiątej wysokości minimalnego wynagrodzenia do podwójnej wysokości tego wynagrodzenia, tj. - od 168 zł do 3 360 zł. Z chwilą, gdy minimalne wynagrodzenie wzrasta, rośnie także kwota najniższego mandatu jak i jego górna granica.
Podstawa prawna:
- art. 137, 139, 48 § 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 168 ze zmian.)

Pytanie:
Czy można uniknąć kary za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe?
Odpowiedź:
Podatnicy, którzy nie złożą w terminie deklaracji podatkowej czy nie zapłacą podatku muszą liczyć się z tym, że mogą zostać pociągnięci do odpowiedzialności na podstawie Kodeksu karnego skarbowego. Kwestię prawidłowego realizowania swoich obowiązków podatkowych powinniśmy traktować z wyjątkową powagą, jednakże czasami zdarzy się, że z różnych przyczyn popełnimy jakieś przestępstwo lub wykroczenie skarbowe. Można wówczas uniknąć sankcji karnych przewidzianych w kodeksie karnym skarbowym, pod warunkiem, że powiadomimy urząd o popełnieniu przez siebie czynu zabronionego. Jest to tzw. akt czynnego żalu. Zawiadomienie takie należy złożyć na piśmie lub przekazać ustnie do protokołu, a w nim ujawnić wszystkie istotne okoliczności tego czynu, a w szczególności osoby współdziałające w jego popełnieniu. Jeżeli czyn polega na uszczupleniu podatku to należy w terminie wyznaczonym przez uprawniony organ postępowania uiścić w całości wymagalną należność. Zaznaczyć jednak należy, że zawiadomienie takie będzie bezskuteczne, jeżeli zostanie złożone:
- w czasie, kiedy organ ścigania miał już wyraźnie udokumentowaną wiadomość o popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego,
- po rozpoczęciu przez organ ścigania czynności służbowej, czynności sprawdzającej lub kontroli zmierzającej do ujawnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, chyba że czynność ta nie dostarczyła podstaw do wszczęcia postępowania o ten czyn zabroniony.
Ponadto czynnego żalu nie stosuje się wobec sprawcy, który:
- kierował wykonaniem ujawnionego czynu zabronionego,
- wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, polecił jej wykonanie ujawnionego czynu zabronionego,
- zorganizował grupę albo związek mający na celu popełnienie przestępstwa skarbowego albo taka grupą lub związkiem kierował, chyba że, zawiadomienia dokonał ze wszystkimi członkami grupy przestępczej,
- nakłaniał inną osobę do popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego w celu skierowania przeciwko niej postępowania o ten czyn zabroniony.
Podstawa prawna: art. 16 ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 111, poz. 765)

Pytanie:
Jakie są ulgi dla podatników mających kłopoty?
Odpowiedź:
Jeżeli podatnik wpadanie w tarapaty finansowe lub spotkają go inne kłopoty, np. związane ze zdarzeniami losowymi, ma prawo starać się o uzyskanie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych. Podatnik może zwrócić się z wnioskiem o odroczenie zapłaty podatku (zaległości podatkowej), o rozłożenie jego zapłaty na raty, lub o umorzenie zaległości podatkowej. Przesłanką dopuszczającą możliwość zastosowania ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych jest występowanie w konkretnej sprawie tzw. uzasadnionego ważnego interesu podatnika, lub interesu publicznego. Postępowanie w sprawie udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych wszczynane jest na wniosek podatnika, złożony we właściwym Urzędzie Skarbowym, a prowadzący je organ podatkowy wydaje decyzję, w drodze, której rozstrzyga o żądaniu wnioskodawcy. Wniosek podatnika musi zawierać zakres żądania (wskazanie, o jaką ulgę się ubiega i w spłacie, jakich zobowiązań), oraz jego uzasadnienie (w tym: wskazanie powodów ubiegania się o ulgę, przyczyn uniemożliwiających terminową zapłatę podatków, bieżącą sytuację materialną i bytową, uprawdopodobnienie realizacji ewentualnej decyzji przyznającej ulgę spłacie zobowiązań oraz przedstawienie innych okoliczności, które mogą mieć wpływ na podjęcie rozstrzygnięcia). Wnioskodawca powinien także przedłożyć dowody na poparcie podnoszonych okoliczności (np. dotyczących uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków).

UWAGA:
Przedsiębiorcy ubiegający się o ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych powinni ponadto pamiętać, iż ciążą na nich obowiązki formalne wynikające z uregulowań dotyczących pomocy publicznej. Podstawa prawna: art. 67a - 67e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Pytanie:
Co to jest pomoc publiczna?
Odpowiedź:
Obowiązujące uregulowania prawne nie zawierają definicji pomocy publicznej. Jednakże system reguł dotyczących możliwości udzielania takiej pomocy, opierający się na przepisie art. 87 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską pozwala na określenie pomocy publicznej jako pomocy pochodzącej ze środków publicznych (krajowych – tj. z Polski, lub obcych – z któregokolwiek z krajów Unii Europejskiej), przynoszącą korzyść pewnym podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą, która potencjalnie zakłóca konkurencję i wpływa na wymianę handlową pomiędzy państwa członkowskimi Unii Europejskiej. Przywołany art. 87 Traktatu WE ustanawia ogólny zakaz udzielenia pomocy publicznej, wskazując, iż pomoc publiczna, która zakłóca konkurencję, lub grozi jej zniekształcenie, o ile ma to wpływ na wymianę handlową między państwa członkowskimi Unii Europejskiej, jest niezgodna z regułami wspólnego rynku. Zakłócenie może polegać zarówno na wzmocnieniu pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstwa na danym rynku, jak i na utrudnieniu dostępu do danego runku innym przedsiębiorcom. Zgodnie z definicją określoną w art. 2 pkt 16 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, beneficjentem pomocy jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na formę organizacyjno – prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną. Jedną z form pomocy publicznej, z jakiej mogą skorzystać podatnicy – po spełnieniu warunków określonych w szczegółowych uregulowaniach z zakresu pomocy publicznej - są ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych udzielane w drodze decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego.
Zgodnie, bowiem przepisem z art. 67b Ordynacji podatkowej, organ podatkowy na podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art. 67a:
1) które nie stanowią pomocy publicznej;
2) które stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis;
3) które stanowią pomoc publiczną:
a) udzielaną w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia,
b) udzielaną w celu zapobieżenia lub likwidacji poważnych zakłóceń w gospodarce o charakterze ponadsektorowym,
c) udzielaną w celu wsparcia krajowych przedsiębiorców działających w ramach przedsięwzięcia gospodarczego podejmowanego w interesie europejskim,
d) udzielaną w celu promowania i wspierania kultury, dziedzictwa narodowego, nauki i oświaty,
e) będącą rekompensatą za realizację usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym powierzonych na podstawie odrębnych przepisów,
f) na szkolenia,
g) na zatrudnienie,
h) na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw,
i) na restrukturyzację,
j) na ochronę środowiska,
k) na prace badawczo-rozwojowe,
l) regionalną,
m) udzielaną na inne przeznaczenia określone na podstawie § 6 przez Radę Ministrów.
Podstawa prawna: Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską (tekst skonsolidowany uwzględniający zmiany wprowadzone traktatem z Nicei, Dz. Urz. WE C 235 24.12.2002 r.), Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404), Art. 67b – 67d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).
Licznik odwiedzin: 365536 Aktualizacja: 30/10/2014 r. ©26.03.2006 US Złotoryja. Wszelkie prawa zastrzeżone. Admin:Admin